Tak, stabilizacja z zastosowaniem ziarnistych dodatków hydrofobowych jest już stosowana na drogach krajowych. Dodatek naszej produkcji uzyskał po raz pierwszy zatwierdzenie do zastosowania od GDDKiA w roku 2018. W roku 2019 dostarczaliśmy swój produkt na dwie realizacje przebudowy drogi krajowej wykonywane dla Generalnej Dyrekcji.

Tak znają. Nasza firma dostarczyła produkowany przez siebie dodatek hydrofobowy na kilkanaście inwestycji realizowanych przez Zarządy Dróg Wojewódzkich oraz GDDKiA. W niektórych przypadkach decyzję o wykorzystaniu stabilizacji dodatkami hydrofobowymi podejmowane są przez Zamawiających, na etapie wydawania wytycznych dla biur projektowych czy też podczas uzgadniania układu warstw projektowanej konstrukcji nawierzchni. Rozwiązanie oceniane jest przez Zamawiających korzystnie zważywszy na możliwości optymalizacji wydatków, przyspieszania robót i redukcji utrudnień na etapie realizacji. Ponieważ dodatki hydrofobowe pozwalają na zwiększeniu udziału warstwy stabilizacji w całej konstrukcji nawierzchni (w stosunku do stabilizacji cementem) to coraz częściej dostrzegany jest przez Zamawiających publicznych także jej istotny wpływ na sprawy środowiskowe - redukcji emisji dwutlenku węgla oraz gospodarkę o obiegu zamkniętym.

Stabilizacja dodatkiem hydrofobowym może być stosowana w dużo szerszym zakresie w konstrukcji nawierzchni, w stosunku do stabilizacji cementem lub spoiwem drogowym. Między innymi dzięki korzystnemu podnoszeniu poziom trwałości zmęczeniowej konstrukcji oraz dodatkowych właściwościach związanych z mrozochronnością nawierzchni. Przy prawidłowym projektowaniu i wykorzystaniu jest ona dużo tańszym rozwiązaniem, oceny należy jednakże dokonywać w kontekście całej konstrukcji, a nie poprzez bezpośrednie porównywanie kosztów produktów.

Tak, ten rodzaj zmiany jest trwały w czasie i było to przedmiotem licznych badań. Fakt ten wynika z charakteru zachodzących w gruncie mechanizmów hydrofobizacji i zmiany potencjału elektrokinetycznego na granicy faz, które w warunkach pracy warstwy stabilizacji są nieodwracalne. Oznacza to również, że w całym okresie eksploatacji drogi, warstwa zachowa swoje parametry techniczne wpływające na trwałość zmęczeniową całej konstrukcji.

Stabilizację ziarnistymi dodatkami hydrofobowymi projektuje się wykorzystując metodę mechanistyczno-empiryczną lub metodę elementów skończonych. Najczęściej korzysta się z coraz powszechniej dostępnych i używanych programów obliczeniowych np. program MWS Pavement Design.

W konstrukcji nawierzchni stabilizacja tego rodzaju może być zaprojektowana w różnych konfiguracjach względem pozostałych warstw - od warstwy wzmocnienia podłoża, aż po warstwę podbudowy zasadniczej. Uzależnione jest to od konkretnych warunków, potrzeb, wytycznych, oczekiwań Zamawiającego, decyzji Projektanta, itd.

Na podbudowie istnieje konieczność wykonania warstwy ochronnej (z MMA, kruszywa, itp.) w celu ochrony jej przed ścieraniem.

Istnieją procedury kontroli jakości zarówno dostarczanego materiału na budowę jak i wbudowanej warstwy. Ziarniste dodatki hydrofobowe są niezwilżane co łatwo sprawdzić na budowie. Ich skuteczność bada się poprzez sprawdzenie poziomu odcięcia wody od próbki materiału zgodnie z odpowiednimi procedurami.

Zaleca się wykonanie najpierw stabilizacji a potem krawężników z uwagi na to, że mieszanie materiału bezpośrednio przy krawężniku jest utrudnione i istnieje ryzyko uszkodzenia krawężników.

Wilgotność mieszanki wykraczająca poza dopuszczalną tolerancję może opóźnić przyrost parametru odbiorowego nośności oraz negatywnie wpłynąć na zagęszczenie warstwy.

W zależności od specyfiki frontu robót - poziomu skomplikowania, ilości urządzeń i przeszkód - w ciągu jednego dnia roboczego można wykonać na gotowo 2000-5000 m2 warstwy stabilizacji.

Materiał gruntowy stabilizowany dodatkami należy bezwzględnie zagęszczać bezpośrednio po wymieszaniu. Maksymalna przerwa między wymieszaniem, a zagęszczaniem może wynosić do 3h.

Tak, dodatek SiccaBASE jest stosowany wspólnie z dodatkiem cementu, jednak w ilości mniejszej niż dla zwykłej stabilizacji.

Po wbudowaniu i zagęszczeniu warstwy rzędne wysokościowe mogą się nieznacznie podnieść w stosunku do poziomu z którego rozpoczęto prace stabilizacyjne. Zakłada się podwyższenie warstwy do 10% jej grubości.

Podczas dozowania może wystąpić pylenie. Nie jest ono szkodliwe dla ludzi, zwierząt i środowiska.

Przed ułożeniem warstw z MMA należy oczyścić podbudowę z zalegającego materiału naniesionego przez sprzęt budowlany oraz skropić powierzchnię podbudowy emulsją asfaltową, tak jak w przypadku podbudowy z kruszywa.

Kolejne warstwy mogą być układane po zakończeniu procesu pielęgnacji oraz po otrzymaniu parametru odbiorowego na warstwie stabilizacji hydrofobowej, zazwyczaj po około 72h lub szybciej.

Roboty stabilizacyjne można wykonywać w okresie, gdy temperatura otoczenia nie jest niższa niż +2°C, natomiast temperatura powierzchni gruntu nie powinna być niższa niż 0°C. W niższej temperaturze otoczenia (poniżej +10°C) należy liczyć się z tym, że przyrost parametrów nośności warstwy będzie wolniejszy, niż w temperaturze wyższej (rzędu 20°C). Nie zaleca się przystąpienia do robót w okresach prognozowanych obfitych opadów atmosferycznych, ze względu na niebezpieczeństwo przewilgocenia mieszanki gruntowej. Dlatego podczas wykonywania prac należy na bieżąco kontrolować prognozy pogody. Bezwzględnie kontrolowana w całym okresie prac musi być wilgotność materiału zagęszczanego – wzrost wilgotności naturalnej mieszanki spowodowany wystąpieniem opadów należy ponownie skorygować do wilgotności optymalnej z tolerancją ±2%.

Podbudowę należy zabezpieczyć przed ścieraniem spowodowanym ruchem technologicznym. Dokonuje się tego poprzez wbudowanie warstwy ochronnej z kruszywa bądź ułożenie kolejnych warstw konstrukcyjnych.

Głównym parametrem odbiorowym jest wtórny moduł odkształcenia E2. Odbioru końcowego dokonuje się za pomocą obciążenia statycznego płytą VSS o średnicy 300 mm wg metodyki podanej w PN-S-02205 załącznik B. Istnieje możliwość odbioru nośności podbudowy lekką płytą dynamiczną, jeżeli takie badanie zostało dopuszczone przez Inżyniera. Ostateczny odbiór zagęszczonej podbudowy powinno się dokonać po upływie okresu pielęgnacji, zazwyczaj około 72 h od zakończenia procesu wbudowywania warstwy. Dodatkowo można badać wytrzymałość na ściskanie oraz moduł Younga warstwy.

Proces pielęgnacji podbudowy stabilizowanej dodatkami hydrofobowymi polega na utrzymaniu jej w stanie wilgotnym warstwy, aż do osiągnięcia parametru odbiorowego.

Ruch pozwalający na ułożenie kolejnych warstw jest dopuszczony po osiągnięciu minimalnych parametrów nośności warstwy.

Dodatek hydrofobowy naszej produkcji jest nietoksyczny, niekwasowy i bezpieczny dla środowiska. Jeżeli dodatek po zadozowaniu przedostanie się do gleby (np. w przypadku opadu deszczu) nie stwarza zagrożenia dla środowiska, a w związanej warstwie nie ulega wymywaniu.

Odpowiednio wykonana warstwa stabilizacji hydrofobowej, dzięki swoim właściwościom zachowuje parametry nośności w czasie. Oznacza to, że cała konstrukcja nawierzchni będzie miała zwiększoną trwałość zmęczeniową, a wszelkie uszkodzenia wynikające z wyczerpania nośności podłoża lub mieszanek mineralno-asfaltowych będą opóźnione w czasie.

Środki stosowane podczas zimowego utrzymania dróg (chlorek sodu, chlorek wapnia) nie reagują z składnikami zawartymi w dodatkach hydrofobowych produkowanych przez firmę Nascon.

Zagęszczanie należy wykonywać sprzętem mechanicznym metodami statycznymi i/lub dynamicznymi. Materiał stabilizowanej warstwy musi być zagęszczany w wilgotności optymalnej z tolerancją +-2%. Maksymalna grubość pojedynczej zagęszczanej warstwy nie powinna przekraczać 45-50 cm. Warstwę należy zagęszczać walcami ciężkimi (ciężar nie mniejszy niż 120 kN) gładkimi i/lub okołkowanymi, aż do osiągnięcia wymaganego wskaźnika zagęszczenia (Is≥1,0). Jeżeli jest badany wskaźnik odkształcenia, należy go określić za pomocą płyty statycznej VSS bezpośrednio po zagęszczeniu podbudowy (I0≤2,2).

Po wczytaniu warstwy katalogowej jej parametry są automatycznie ustawiane do wartości domyślnych. Wszystkie parametry można dowolnie modyfikować przed wprowadzeniem warstwy do projektowanej konstrukcji. Istniej również możliwość zapisywania własnych warstw zdefiniowanych przez użytkownika.

MWS Pavement Design jest programem łączącym możliwość obliczania stanu naprężeń, odkształceń i przemieszczeń w konstrukcji oraz weryfikacji trwałości zmęczeniowej nawierzchni asfaltowych podatnych i półsztywnych. Naprężenia, odkształcenia i przemieszczenia wyznaczane z wykorzystaniem metody warstw skończonych należącej do grupy przybliżonych metod analitycznych. Opiera się ona na modelu warstw sprężystych. Trwałość zmęczeniowa jest obliczana z zależności empirycznych przedstawionych w metodach: AASHTO i Instytutu Asfaltowego. Cały program ubrany został w prosty i przyjazny dla użytkownika Interface, który umożliwia obliczenie trwałości w zaledwie kilka minut. MWS Pavement Design umożliwia również zestawienie dwóch konstrukcji w trybie porównawczym. Wyniki z obliczeń są generowane w estetycznym, kompleksowo opisanym raporcie, który może być elementem dokumentacji technicznej.

Program jest przeznaczony do projektowania konstrukcji nawierzchni podatnych i półsztywnych z warstwami wierzchnimi z mieszanek mineralno-asfaltowych. W programie można zdefiniować zarówno górne warstwy konstrukcji nawierzchni, jak i podbudowy pomocnicze, warstwy mrozoochronne oraz wzmocnienia podłoża.

Log In is required for submitting new FAQ. Click Here