Dodatek hydrofobowy

SPOSÓB ODDZIAŁYWANIA NA GRUNT

W przypadku stosowania stabilizacji hydrofobowej ilość cementu wydawana w receptach jest ograniczona do 4% (w większości przypadków dozowane jest na poziomie 2%), a wraz z cementem aplikowany jest sypki, hydrofobowy dodatek chemiczny, w odpowiedni sposób oddziaływający na cząstki gruntu. Dzięki synergistycznemu działaniu obu składników zwiększa się zagęszczenie gruntu i uzyskuje on optymalny poziom sztywności, a utrzymanie w czasie tego stanu związane jest z dodatkowym trwałym zabezpieczeniem gruntu przed działaniem wody kapilarnej (i w konsekwencji mrozu).  Badania laboratoryjne zwiększenia odporności gruntu na absorpcję kapilarną wody prowadzone są wg procedur opracowanych przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów. Wykonuje się je na etapie opracowywania recepty, a także na budowie w ramach procedur kontroli jakości.

Zastosowanie

JAKI MATERIAŁ MOŻNA STABILIZOWAĆ DODATKAMI HYDROFOBOWYMI?

Grunty przewidziane do stabilizowania dodatkami hydrofobowymi muszą zawierać w swoim składzie cząstki drobne, a większości przypadków wystarczająca jest obecność w jego składzie od 10% do 40% cząstek poniżej 0.063 mm. Rozbudowana powierzchnia właściwa takiego gruntu  pozwala na zajście odpowiednich reakcji fizycznych pomiędzy cząstkami drobnymi oraz cząstkami związku hydrofobowego. Stabilizacja dodatkami hydrofobowymi w związku z powyższym często używana jest w przypadku gruntów trudnych – wątpliwych i wysadzinowych, w większości wypadków niewskazanych do stabilizowania przy pomocy spoiw tradycyjnych. Bardzo dobrze sprawdza się też w przypadku ponownego wykorzystywania starej podbudowy drogowej z kruszywa, w której obecne są drobne frakcje (po latach eksploatacji, jako efekt degradacji kruszywa) i która docelowo jest mieszana na odpowiednią i zaprojektowaną głębokość z gruntem zalegającym bezpośrednio pod nią.

Biorąc pod uwagę możliwości uzupełniania składu granulometrycznego gruntu (tzw. „doziarniania”) można uznać, że praktycznie w każdej sytuacji możemy zastosować ten rodzaj stabilizacji. To ostateczna analiza korzyści jakie możemy uzyskać ze stabilizacji tego typu powinna zadecydować o tym czy ingerencja w krzywą uziarnienia dostępnego na miejscu budowy materiału ma swoje uzasadnienie ekonomiczne. Szczegółowe wymagania dla materiału podawane są w odpowiednich Specyfikacjach Technicznych.

Wysoka jakość

PODATNOŚĆ I TRWAŁOŚĆ

Istotną cechą stabilizacji ziarnistymi dodatkami hydrofobowymi jest mieszana struktura powstałego z gruntu materiału – sztywnych agregatów pajęczynowatego szkieletu nośnego oraz wypełnienia w postaci niezwiązanych spoiwem cząstek gruntu. Sztywny szkielet nadaje stabilizacji nośność, a wypełnienie cząsteczkami gruntu nadaje strukturze podatność, dzięki możliwości amortyzacji sił zewnętrznych.

Wymogiem powstania takiej struktury są dwie bardzo istotne rzeczy:

– odpowiednia zawartość cementu, nie przekraczająca granicy sztywności warstwy,

– odpowiednia zawartość frakcji pylasto-ilastej, nadającej podatny charakter pracy warstwie.

Taka struktura materiału stabilizowanego powoduje mniejszą wrażliwość na skurcz, dlatego nie jest wymagana dylatacja powstałej warstwy. Zastosowanie dodatków hydrofobowych wykorzystuje ten efekt oraz utrwala go w czasie poprzez hydrofobizację materiału. Pozwala to zachować korzystną pracę warstwy pomimo często bardzo trudnych warunków wodnych i temperaturowych.

Projektowanie

UMIEJSCOWIENIE WARSTWY W KONSTRUKCJI NAWIERZCHNI

Konstrukcję z wykorzystaniem dodatków zazwyczaj projektuje się indywidualnie w celu optymalizacji kosztów, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganej jakości i trwałości zmęczeniowej. Firma Nascon do projektowania wykorzystuje metody mechaistyczno-empiryczne. Proces doboru konstrukcji poprzedza analiza dokumentacji geotechnicznej oraz przebiegu niwelety.

Posiadamy również program do obliczania trwałości zmęczeniowej konstrukcji nawierzchni MWS Pavament Design, bazujący na modelu warstw sprężystych. Ułatwia on projektowanie, umożliwia weryfikację i optymalizację konstrukcji nawierzchni drogi.

Wykonanie na budowie

SPRZĘT, BADANIA, ODBIÓR

Prace stabilizacyjne na budowie wykonywane są przy użyciu tych samych maszyn budowlanych jak dla stabilizacji cementem. W przeciwieństwie do stabilizacji cementem lub spoiwem drogowym nie jest wymagane badanie wytrzymałość na ściskanie Rc, aczkolwiek może ono być wprowadzone jako dodatkowe badanie kontrolne.

Odbiór warstwy następuje z reguły po 72 godzinach. Do odbioru końcowego używa się powszechnie stosowanej metody pomiaru wtórnego modułu odkształcenia E2 (VSS). Badania kontrolne jakości wykonywane są wg odrębnych wymagań wskazanych we właściwej Specyfikacji Technicznej.

W razie dodatkowych pytań, zadzwoń do nas!